Αλλαγή ρότας

Τις τελευταίες ημέρες διατυπώνεται ένας προβληματισμός σχετικά με την κίνηση που πρέπει να κάνει ο Ντέμης Νικολαΐδης προκειμένου να αναστρέψει το κλίμα και να εξισορρροπήσει την κατάσταση στην ομάδα. Αρκετοί, περισσότεροι από κάθε άλλη φορά, εκφράζουν την άποψη ότι υπεύθυνος για την έως τώρα εικόνα της ομάδας είναι ο προπονητής και πρέπει να απομακρυνθεί από τον πάγκο της ΑΕΚ. Ορισμένοι μάλιστα φτάνουν στο σημείο να καθυβρίζουν -ακόμα και εντύπως (!)- τον Σέρα Φερέρ. Για το ποδοσφαιρικό επίπεδό μας, ωστόσο, δεν είχα κάποια άλλη εντύπωση (εδώ ο πρόεδρος της Σούπερ Λίγκας εκφωνεί ανάρμοστα συνθήματα σε εκδήλωση της ομάδας του). Δεν με εκπλήσσει, λοιπόν, η εκφορά του γραπτού και προφορικού λόγου με αυτό το χαμερπές και αθλητικά απολίτιστο ύφος. Σ' αυτές τις περιπτώσεις στην Ελλάδα είθισται να χάνουμε το μέτρο και να παρασύρεται από τον οχετό οποιαδήποτε διάθεση σοβαρής κριτικής και εμπεριστατωμένης ανάλυσης. Για τον Φερέρ τα έχουμε ξαναπεί. Εχει ευθύνες για τις εμφανίσεις και για αρκετές από τις ήττες της ομάδας, έχει χαράξει λάθος ρότα φέτος στο αγωνιστικό δρομολόγιο της ΑΕΚ, δεν διαχειρίζεται ιδιαίτερα ορθολογικά και δεν εκμεταλλεύεται το ρόστερ του και δεν είναι όσο κοντά (και όσο μακριά) χρειάζεται στους ποδοσφαιριστές του. Ολα αυτά, εντούτοις, είναι πράγματα που διορθώνονται αν υπάρχει διάθεση αυτοκριτικής και μείνουν στην άκρη οι εμμονές και οι εγωισμοί. Τα περσινά δείγματα γραφής του Φερέρ ήταν πολύ καλά για να πιστέψουμε ότι μέσα σε λίγους μήνες... τρελάθηκε και θέλει να χάνει όλα τα ματς και τους στόχους της ομάδας. Είναι κακόγουστο το αστείο ότι ένας από τους μεγαλύτερους εγωιστές και ένας από τους κορυφαίους προπονητές που έχουν περάσει από το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν βλέπει αυτά που βλέπουμε όλοι μας και δεν νοιάζεται αν χάνει ή αν κερδίζει. Εχω την αίσθηση ότι ο Φερέρ έχει εγκλωβιστεί μέσα σε έναν ρόλο που ο ίδιος διάλεξε (του "Βενγκέρ της ΑΕΚ") και μέσα στις ισορροπίες που πρέπει να κρατήσει στο εσωτερικό του ποδοσφαιρικού τμήματος. Πώς, για παράδειγμα, να χωρέσει στην ίδια ενδεκάδα τον Λυμπερόπουλο και τον Ριβάλντο... Μόνο που αν δεν σπάσεις αυγά δεν κάνεις ομελέτα. Πρέπει να επανεμφανιστεί ο τολμηρός και ανοιχτόμυαλος Φερέρ της περασμένης σεζόν για να μπορέσουμε να ξαναδούμε την ΑΕΚ να παίζει καλό ποδόσφαιρο και να αποπνέει υγεία και χαρά μέσα στο γήπεδο. Αν αποφασίσει να σπάσει τα αυγά και να αρχίσει να εμπιστεύεται περισσότερο ορισμένους από τους "μικρούς" της ομάδας (και όχι να δίνει αλλεπάλληλες ευκαιρίες σε αδιάλειπτα ντεφορμέ παίκτες), αν αποφασίσει να δοκιμάσει κάτι άλλο από το κλασικό 4-4-2 που παίζει φέτος (όπως, για παράδειγμα, τον "ρόμβο" ή το 4-2-1-3), αν αφήσει κατά μέρος τις έγνοιες του "μάνατζερ" της ΑΕΚ και ασχοληθεί αποκλειστικά με την τακτική και τη βελτίωση του παιχνιδιού της ΑΕΚ και των ποδοσφαιριστών της, τότε η μοίρα του ίδιου και της ΑΕΚ μπορεί να είναι πολύ διαφορετική. Γιατί στο κάτω - κάτω ούτε στην ΑΕΚ αξίζει αυτή η εικόνα ούτε στον ίδιο αυτή η αντιμετώπιση...