Ξανά πρώτη...

Τώρα που η ΑΕΚ είναι ξανά πρώτη, να παίξουμε και πάλι το παιχνίδι με τις ερωτήσεις...
1) Ο Σέρα Φερέρ (για τον οποίο μέχρι πρότινος η κερκίδα φώναζε "οεοεοεοε, Σέρα Φερέρ") είναι δυνατό να έγινε ξαφνικά χειρότερος προπονητής από τον Λεμονή ή τον Πεσέιρο;
2) Πόσο μπορεί να βοηθήσει τον Φερέρ να ξαναβρεί τη... φόρμα του η γιούχα της εξέδρας στην εκφώνηση του ονόματός του;
3) Πόσο βοηθά μια ομάδα να αποδοκιμάζεται ο προπονητής της και πόσο την... ανεβάζει;
4) Πώς γίνεται να γράφεται και να ακούγεται σε ΜΜΕ ότι "βγήκαν άσπρα μαντίλια για τον Φερέρ στο ΟΑΚΑ από τον κόσμο της ΑΕΚ" όταν μόλις ένας (!) οπαδός στην εξέδρα των VIP και τέσσερις, πέντε σε όλο το υπόλοιπο γήπεδο κούνησαν μαντίλια στον προπονητή πριν το παιχνίδι; Από τους 15.000 θεατές μόνον αυτοί οι πέντε, έξι ήταν οπαδοί της ΑΕΚ; Και αν "ο κόσμος της ΑΕΚ έβγαλε μαντίλια" και ήταν καθολικό το φαινόμενο, γιατί δεν υπάρχει έστω μία φωτογραφία ή έστω ένα τηλεοπτικό πλάνο που να δείχνει αυτή την πρωτοφανή για τα ελληνικά δεδομένα αντίδραση του κοινού; (Εννοείται πως δεν αντιλέγω ότι ο προπονητής αποδοκιμάστηκε και μάλιστα μαζικά στην εκφώνηση του ονόματός του, αλλά μήπως αυτό ήταν ένα μήνυμα προς αυτόν να αλλάξει ρότα και επιλογές και όχι... ομάδα;)...
5) Γιατί θεωρούνται λίγα τα 12.041 εισιτήρια που διατέθηκαν στο παιχνίδι της ΑΕΚ με τη Βέροια τη στιγμή η ΑΕΚ προερχόταν από μία περίοδο έντονης αγωνιστικής κρίσης (διαδοχικές ήττες, πτώση από την πρώτη θέση, αποκλεισμός από το Κύπελλο, ύβρεις μερίδας του Τύπου κατά του προπονητή, αμφισβήτηση της ομάδας και του Φερέρ, μέτριο θέαμα από το ξεκίνημα της σεζόν); Ο Παναθηναϊκός που μοίρασε εισιτήρια σε σχολεία για να μη γιορτάσει σε άδεια Λεωφόρο τα 100 χρόνια του στο ματς με την Καλαμαριά, τι πρέπει να πει;
6) Πόσο καλύτερο θέαμα έχει προσφέρει έως τώρα ο Ολυμπιακός (με εξαίρεση τα ευρωπαϊκά παιχνίδια) και ο Παναθηναϊκός (με εξαίρεση το ματς στο Καραϊσκάκη) από την (προβληματική μεν, πρώτη δε) ΑΕΚ;
7) Πόσο χειρότερος είναι ο Παυλής από τον Μήτρογλου, για παράδειγμα, για να μένει τόσον καιρό στη ναφθαλίνη και να μην παίρνει ευκαιρίες;
8) Πόσο κακός παίκτης μπορεί να είναι ο -πρώτος σκόρερ της ΑΕΚ- Ισμαέλ Μπλάνκο για να μένει στον πάγκο στα ντέρμπι και στα κρίσιμα παιχνίδια;
9) Γιατί θεωρείται καταστροφικό το "κενό" στον άξονα της ΑΕΚ και πρέπει πάση θυσία να αποκτηθεί ένας "κόφτης" εδώ και τώρα όταν εκεί υπάρχει -πλην του Ζήκου- ο Ενσαλίβα, ο οποίος -παρεμπιπτόντως- δεν έχει παίξει ούτε το 30% συγκριτικά με την περσινή εικόνα του αλλά δεν χρησιμοποιείται και εκεί που -αποδεδειγμένα- μπορεί να αποδώσει καλύτερα (δηλαδή "κόφτης" και όχι... "οχτάρι" ή στόπερ);
10) Γιατί ο Πλιάτσικας να μην αξίζει να πάρει έστω μία ευκαιρία, όταν έχει αποδείξει πως μπορεί να παίξει (και) δεξί μπακ (ώστε να πάρει μια ανάσα και ο Εντσον Ράμος που -όπως πάει- θα σκάσει από την κούραση);
11) Ο Περπαρίμ Χετεμάι (που σκοράρει σε κάθε ματς της ομάδας Νέων της ΑΕΚ και πέρυσι είχε βγάλει μάτια και στο Τσάμπιονς Λιγκ) πώς έγινε ξαφνικά... ατάλαντος και γιατί δεν δοκιμάζεται στο κέντρο;

Αλλαγή ρότας

Τις τελευταίες ημέρες διατυπώνεται ένας προβληματισμός σχετικά με την κίνηση που πρέπει να κάνει ο Ντέμης Νικολαΐδης προκειμένου να αναστρέψει το κλίμα και να εξισορρροπήσει την κατάσταση στην ομάδα. Αρκετοί, περισσότεροι από κάθε άλλη φορά, εκφράζουν την άποψη ότι υπεύθυνος για την έως τώρα εικόνα της ομάδας είναι ο προπονητής και πρέπει να απομακρυνθεί από τον πάγκο της ΑΕΚ. Ορισμένοι μάλιστα φτάνουν στο σημείο να καθυβρίζουν -ακόμα και εντύπως (!)- τον Σέρα Φερέρ. Για το ποδοσφαιρικό επίπεδό μας, ωστόσο, δεν είχα κάποια άλλη εντύπωση (εδώ ο πρόεδρος της Σούπερ Λίγκας εκφωνεί ανάρμοστα συνθήματα σε εκδήλωση της ομάδας του). Δεν με εκπλήσσει, λοιπόν, η εκφορά του γραπτού και προφορικού λόγου με αυτό το χαμερπές και αθλητικά απολίτιστο ύφος. Σ' αυτές τις περιπτώσεις στην Ελλάδα είθισται να χάνουμε το μέτρο και να παρασύρεται από τον οχετό οποιαδήποτε διάθεση σοβαρής κριτικής και εμπεριστατωμένης ανάλυσης. Για τον Φερέρ τα έχουμε ξαναπεί. Εχει ευθύνες για τις εμφανίσεις και για αρκετές από τις ήττες της ομάδας, έχει χαράξει λάθος ρότα φέτος στο αγωνιστικό δρομολόγιο της ΑΕΚ, δεν διαχειρίζεται ιδιαίτερα ορθολογικά και δεν εκμεταλλεύεται το ρόστερ του και δεν είναι όσο κοντά (και όσο μακριά) χρειάζεται στους ποδοσφαιριστές του. Ολα αυτά, εντούτοις, είναι πράγματα που διορθώνονται αν υπάρχει διάθεση αυτοκριτικής και μείνουν στην άκρη οι εμμονές και οι εγωισμοί. Τα περσινά δείγματα γραφής του Φερέρ ήταν πολύ καλά για να πιστέψουμε ότι μέσα σε λίγους μήνες... τρελάθηκε και θέλει να χάνει όλα τα ματς και τους στόχους της ομάδας. Είναι κακόγουστο το αστείο ότι ένας από τους μεγαλύτερους εγωιστές και ένας από τους κορυφαίους προπονητές που έχουν περάσει από το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν βλέπει αυτά που βλέπουμε όλοι μας και δεν νοιάζεται αν χάνει ή αν κερδίζει. Εχω την αίσθηση ότι ο Φερέρ έχει εγκλωβιστεί μέσα σε έναν ρόλο που ο ίδιος διάλεξε (του "Βενγκέρ της ΑΕΚ") και μέσα στις ισορροπίες που πρέπει να κρατήσει στο εσωτερικό του ποδοσφαιρικού τμήματος. Πώς, για παράδειγμα, να χωρέσει στην ίδια ενδεκάδα τον Λυμπερόπουλο και τον Ριβάλντο... Μόνο που αν δεν σπάσεις αυγά δεν κάνεις ομελέτα. Πρέπει να επανεμφανιστεί ο τολμηρός και ανοιχτόμυαλος Φερέρ της περασμένης σεζόν για να μπορέσουμε να ξαναδούμε την ΑΕΚ να παίζει καλό ποδόσφαιρο και να αποπνέει υγεία και χαρά μέσα στο γήπεδο. Αν αποφασίσει να σπάσει τα αυγά και να αρχίσει να εμπιστεύεται περισσότερο ορισμένους από τους "μικρούς" της ομάδας (και όχι να δίνει αλλεπάλληλες ευκαιρίες σε αδιάλειπτα ντεφορμέ παίκτες), αν αποφασίσει να δοκιμάσει κάτι άλλο από το κλασικό 4-4-2 που παίζει φέτος (όπως, για παράδειγμα, τον "ρόμβο" ή το 4-2-1-3), αν αφήσει κατά μέρος τις έγνοιες του "μάνατζερ" της ΑΕΚ και ασχοληθεί αποκλειστικά με την τακτική και τη βελτίωση του παιχνιδιού της ΑΕΚ και των ποδοσφαιριστών της, τότε η μοίρα του ίδιου και της ΑΕΚ μπορεί να είναι πολύ διαφορετική. Γιατί στο κάτω - κάτω ούτε στην ΑΕΚ αξίζει αυτή η εικόνα ούτε στον ίδιο αυτή η αντιμετώπιση...

Μία ενδεκάδα ερωτήματα και ένα αφυπνιστικό χτύπημα στην πλάτη

Οι τελευταίες εμφανίσεις της ΑΕΚ, οι ήττες από τον Αστέρα Τρίπολης και την Ξάνθη και οι επιλογές του Σέρα Φερέρ δημιουργούν τουλάχιστον μία ενδεκάδα από ερωτήματα...
1) Πώς είναι δυνατόν να φαίνεται μέχρι στιγμής ότι η φετινή ΑΕΚ δεν έχει κάνει έστω μισό βήμα προόδου συγκριτικά με την περσινή ομάδα μολονότι το ρόστερ της είναι ασύγκριτα ποιοτικότερο και πλουσιότερο από εκείνο που είχε την περασμένη σεζόν; Πώς είναι δυνατόν με το καλύτερο έμψυχο υλικό των τελευταίων ετών να παίζει τη χειρότερη μπάλα των τελευταίων ετών;
2) Γιατί η ΑΕΚ δεν έχει αποκτήσει ακόμα αγωνιστική ταυτότητα; Η ανάπτυξη και η επιθετική της λειτουργία μαρτυρούν έλλειψη αυτοματισμών και σχεδίου.
3) Γιατί ο Ριβάλντο εξακολουθεί να χαραμίζεται παίζοντας κάτι μεταξύ... δεξιού χαφ μπακ, αμυντικού χαφ και... στόπερ; Γιατί πρέπει αυτός ο τεράστιος παίκτης να σπαταλά άσκοπα δυνάμεις τρέχοντας σε όλο το μήκος και το πλάτος του γηπέδου (κάτι που έχει ως αποτέλεσμα να μην είναι φρέσκος όταν φτάνει στο τελείωμα των φάσεων και να μένει -φυσιολογικά- από δυνάμεις στο τέλος των παιχνιδιών); Γιατί δεν είναι... μόνιμα εγκατεστημένος έξω από την περιοχή του αντιπάλου ένας από τους κορυφαίους μεσοεπιθετικούς όλων των εποχών στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο;
4)Πώς γίνεται να παίζει πέρυσι "ρόμβο" ο Φερέρ (με εξαιρετικές επιδόσεις) και φέτος που έχει τον Ριβάλντο (ένα από τα τρία, τέσσερα μεγαλύτερα "δεκάρια" στην ιστορία του αθλήματος) να μην το δοκιμάζει ούτε στην... προπόνηση και να επιμένει στο (έως τώρα αναποτελεσματικό) "κλασικό" 4-4-2;
5) Γιατί δεν παρουσιάστηκε έστω ένας βελτιωμένος πιτσιρικάς έως τώρα; Πέρυσι είδαμε τον Παπασταθόπουλο, τον Πλιάτσικα, τον Τόζερ, τον Χετεμάι... Φέτος το... χάος.
6) Γιατί πρέπει να φύγει, για παράδειγμα, ο Πλιάτσικας (που παίζει μια χαρά ως δεξί μπακ) την ώρα που ο Ράμος (που έτσι όπως τον μεταχειρίζονται θα κάψει... φλάντζα) παίζει ασταμάτητα Τετάρτη - Κυριακή και δεν παίρνει ανάσα;
7) Ο Χετεμάι (που χρησιμοποιήθηκε στην Ξάνθη μετά από έναν ολόκληρο χρόνο ως αλλαγή στο... 70' για να βοθήσει να γυρίσει η ομάδα το ματς) γιατί είναι στην "μπλακ λιστ"; Τόσο κακός παίκτης είναι; Κι αν είναι τόσο κακός παίκτης, αυτά που είδαμε να κάνει πέρυσι (προσελκύοντας το ενδιαφέρον της Γιουβέντους και της Ντόρτμουντ) ήταν οφθαλμαπάτη;
8) Ο Παππάς "κάηκε" οριστικά επειδή μπήκε ως αλλαγή στο Καραϊσκάκη και απέτυχε ή μήπως ήταν "καμμένος" από τον Φερέρ από τη στιγμή που μετακόμισε στην ΑΕΚ (κι ας έχει δείξει στα λίγα ματς που έχει παίξει, όπως αυτά με Ελφσμποργκ και ΟΦΗ, ότι μπορεί να βοηθήσει και να δώσει λύσεις στο σκοράρισμα);
9) Γιατί δεν δίνεται καμία ευκαιρία στον Παυλή (που είχε εντυπωσιάσει στην εντός έδρας ήττα από τη Σεβίλλη και ήταν ο πρώτος σκόρερ της ΑΕΚ στα θερινά φιλικά), στον Τόφα (που έχει εξαιρετική τεχνική) ή ακόμα και στον Ντιούφ (που είχε τρελάνει τον Φερνάντο Σάντος στο φιλικό του ΟΑΚΑ);
10) Γιατί "κακοποιείται" από τον Φερέρ και τους συμπαίκτες του ο Μπλάνκο; Ο μεν προπονητής τον... εξαιρεί από τα κρίσιμα ματς (κι ας είναι ο πρώτος σκόρερ της ΑΕΚ) αδιαφορώντας για τον κανόνα που λέει ότι ο επιθετικός (πρώτα από όλους) χρειάζεται εμπιστοσύνη και συνεχή παιχνίδια για να αποκτήσει σταθερή σχέση με τα δίχτυα (βλέπε περίπτωση Κοβάσεβιτς). Οι δε συμπαίκτες του... απαξιούν να τον ψάξουν και να τον βρουν μέσα στο γήπεδο μολονότι ο Αργεντινός κάνει συνεχώς κινήσεις στο χώρο και παίζει απλά και ουσιαστικά;
11) Γιατί πρέπει ο Τόζερ (που μαζί με τον Ριβάλντο έχουν την καλύτερη πάσα στην ΑΕΚ) να παίζει "κόφτης" (θέση στην οποία ανταποκρίνεται, αλλά θέση από την οποία δεν μπορεί να συνεισφέρει ουσιαστικά στη δημιουργία του παιχνιδιού); Και γιατί όταν παίζει μαζί με τον Ενσαλίβα πρέπει να παίζει ο "Ταμ" ψηλά παρότι είναι πεντακάθαρα ένας αμυντικογενής παίκτης (θυμηθείτε ότι το καλύτερό του παιχνίδι στην ΑΕΚ το έχει κάνει ως στόπερ!);
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ: Ο Σέρα Φερέρ που έχει γράψει τη δική του ιστορία στο κορυφαίο πρωτάθλημα στον κόσμο, το ισπανικό, και πέρυσι πήρε τόσα ματς από τον πάγκο δεν μπορεί να έγινε κακός προπονητής από τη μια μέρα στην άλλη. Μπορεί όμως να μην του ταιριάζει ο απόλυτος συγκεντρωτισμός με τον οποίο λειτουργεί έπειτα από δική του επιθυμία. Ισως τον δυσκολεύει (αντί να τον διευκολύνει) το γεγονός ότι κρατάει όλα τα καρπούζια στην ίδια μασχάλη. Ισως το «μοντέλο Βενγκέρ» να μην είναι ακόμα έτοιμη να το υποδεχτεί η ΑΕΚ. Ισως αν είχε έναν Ιβιτς δίπλα του (και όχι… απέναντί του) να είχε καθαρότερο μυαλό και περισσότερο χρόνο για να αφιερώσει στην καθημερινότητα της ομάδας. Επίσης, δεν θα έβλαπτε μία επαναπροσέγγιση της σχέσης του με τους ποδοσφαιριστές του. Οσο για τον Ντέμη Νικολαΐδη, φυσικά δεν είναι η λύση να απομακρύνει τον Φερέρ. Πιθανότατα, όμως, να ωφελήσει μια κουβέντα μαζί του στην οποία ο προπονητής θα πρέπει να αντιληφθεί ότι τη γενικότερη φιλοσοφία της ομάδας (πρέπει να) τη χαράσσει η διοίκηση και όχι ο τεχνικός της. Και κάτι για τον κόσμο της ΑΕΚ: η ομάδα είναι στον πόντο και διεκδικεί το πρωτάθλημα επί ίσοις όροις παρά τα αγωνιστικά προβλήματά της. Αν της δώσουν μια γροθιά στη μούρη, δεν θα τη βοηθήσουν. Αντιθέτως, θα την σπρώξουν πιο βαθιά στην κρίση. Πάντως, ένα αφυπνιστικό χτύπημα στην πλάτη δεν θα έβλαπτε. Εξάλλου, στις μεγάλες ομάδες (δεν μπορεί να μην) υπάρχει πίεση…

Προχωράμε...

Καιρό είχαμε να τα πούμε. Οι επαγγελματικές αλλαγές (και όχι μόνον) αναδιαμόρφωσαν την καθημερινότητά μου. Σημασία έχει ότι τώρα έχουν μπει όλα σε έναν δρόμο και σύντομα θα μπορούμε να τα λέμε (εντύπως) σε καθημερινή βάση. Η νέα αθλητική εφημερίδα που ετοιμάζουμε εδώ, στον ΔΟΛ, προχωρά. Και στο άμεσο μέλλον θα μπορέσουμε να πούμε περισσότερα γι' αυτήν. Προς το παρόν δεν χρειάζονται άλλες λεπτομέρειες. Η... βιομηχανική κατασκοπία δεν επιτρέπει περαιτέρω αναφορές. Θα έρθει, όμως, η ώρα που θα γίνουμε πιο σαφείς.