Περί τακτικής...

O Λορένσο Σέρα Φερέρ «παιδεύει» πολύ στο μυαλό του το ντέρμπι της Κυριακής. Προβληματίζεται, ψάχνεται, αναζητεί τρόπους να αιφνιδιάσει τον αντίπαλο ετοιμάζοντας ένα στρατηγικό πλάνο που θα εξουδετερώσει τα ατού του Παναθηναϊκού, θα εκμεταλλευθεί τις αδυναμίες του και θα καθορίσει τις ισορροπίες του αγώνα υπέρ της ΑΕΚ. Δεν αποκλείεται, λοιπόν, να επιλέξει άλλη τακτική, ίσως να κάνει και μία ή δύο εκπλήξεις σε πρόσωπα που θα μπουν ή θα... βγουν από την ενδεκάδα. Το σημαντικό, όμως, είναι να διατηρηθεί το επιθετικό πνεύμα της ομάδας, να μην περάσει στην άκρη του μυαλού των ποδοσφαιριστών της ΑΕΚ μία «συντηρητική» ιδέα παιχνιδιού. Διότι, όπως έχει δηλώσει και ο Φερέρ, «αν κατέβεις για τη νίκη, τότε μπορεί να πάρεις τελικά και την ισοπαλία. Αν όμως κατέβεις για την ισοπαλία, τότε σίγουρα θα ηττηθείς». Δεν εννοώ ότι η τακτική ή οι εντολές του Φερέρ θα έχουν αμυντικό προσανατολισμό. Λέω ότι αν ακολουθήσει ο Φερέρ μία «συγκρατημένη» τακτική, αυτή δεν θα πρέπει να εκληφθεί από τους ποδοσφαιριστές ως οπισθοχώρηση. Ο Παναθηναϊκός θα έχει έναν βαθμό κόπωσης από το ματς της Κοπεγχάγης. Κι αυτό πρέπει να το εκμεταλλευθεί η ΑΕΚ, ει δυνατόν από το πρώτο ημίχρονο. Ενα γρήγορο γκολ, για παράδειγμα, και μία συμπαγής αμυντική λειτουργία στη συνέχεια θα δώσουν αβαντάζ στην ομάδα του Φερέρ. Διότι έτσι θα μεταφερθεί το άγχος στους «πράσινους», οι οποίοι όσο περνά η ώρα τόσο θα βγάζουν την κόπωση του αγώνα της Πέμπτης. Οταν περιμένεις να χτυπήσεις ένα ματς στο δεύτερο ημίχρονο, τότε μοιράζεσαι κι εσύ την πίεση με τον αντίπαλο. Αυτά, βέβαια, τα γνωρίζει ο Φερέρ (και ο κάθε καλός προπονητής) πολύ καλύτερα από όλους μας...